Sunday, October 23, 2016

Dying in bed is dead boring

Voor de versie in het Nederlands s.v.p. hier klikken.
It is often said that most people die in bed. Well, maybe most but certainly not the three persons acting in this story, a story starting in war torn Holland in 1942. But first, let’s introduce the actors. In alphabetical order we see Johannes Marinus Dronkers (46), Jan Bruno de Langen (21) and John Alphonsus Mulder (26).
I will not delve too deep into their past as this post is about their future or rather about their last day on this planet. But here are some personal details.

Dronkers was born in Nigtevegt (Utrecht) on April 6, 1896. His wife was 33 years old Elise Antoinette Eleanora Seignette. They married in Velsen (North Holland) on June 10, 1926. I am not aware of any children. Some time later they moved to Oegstgeest (near Leiden) and in 1932 to The Hague. Their last address there was 55 Valeriusstraat.

De Langen and I shared a few things. We have both been born in The Hague and his grandparents are my great grandparents. That makes me his 1st cousin once removed. Jan Bruno was born on April 21, 1921. He and I shared some 50 years on this planet, yet we never met. However, I know he met our Queen Wilhelmina while in London during the war, some compensation at least. Also that he was awarded the Bronze Cross for escaping occupied Holland. He landed in Normandy in August 1944 with the Princess Irene Brigade and fought his way up north. Despite this seemingly heroic behavior he remained a lifelong bachelor.
Identity card of Jan Bruno de Langen
Identity card of Jan Bruno de Langen issued July 11, 1941
(Courtesy of David Tremain)
Mulder grew up in the Dutch East Indies. He was born in Surakarta on Java island on September 24, 1915. Apparently he was involved with a newspaper there (Het Nieuws van den Dag voor Nederlandsch-Indië) as in 1939 he came to Holland and acted as their correspondent in The Hague. Later he became a civil servant in the Ministry of Education, Arts and Sciences. When he was 47 he married 21 years old Erika Hedwig Sauer. It is July 11, 1962. She was born in German Bad Kreuznach on August 14, 1940. They became the parents of two daughters: 1. Hedwig Elisabeth Lucia Maria, born January 11, 1963 and 2. Lucia Maria Christina Petra born May 18, 1964, both in The Hague.
Het Nieuws van den Dag voor Ned. Indië
Mulder's employer in 1939. Although the name of the editor in chief in 1934 is also
Mulder there is no known relationship.
These three men had a couple of things in common. Firstly, they all lived in The Hague. In the early forties of the 20th century all three worked for the PTT, the equivalent of the GPO in the UK. And together they got the idea to escape to England probably to join the armed forces there.
They were not alone in trying to reach England. All in all some 1.700 people, among which 50 women, reached the UK during the war. Around 500 managed to do so crossing the North Sea. Others went via France/Spain and many other routes. In The Netherlands these people are commonly known as Engelandvaarders, those who sailed to England.
Anyway, they prepared a small motor vessel in a place called Hellevoetsluis which is situated south of Rotterdam and, as the crow flies, approximately 20 miles south of The Hague. Initially I had no idea why they would leave from there. The only reason I could think of is because of the possible less prominent presence of German soldiers there. But whether that offsets the risk of three young men travelling repeatedly from The Hague to Hellevoetsluis to make preparations… However, there are also stories that the Germans had reasons to allow them to flee occupied territories and even facilitated their escape…
The three left Hellevoetsluis on May 16, 1942. The shortest distance to the other side, to Harwich, is some 125 miles. Two days later they were spotted and picked up by a Royal Navy trawler, the HMT Corena and handed over to Field Security in Harwich.
HMT Corena
HMT Corena
Like all people who fled to England they were interrogated by the Dutch Security Service of the Dutch government in exile. Whereas De Langen and Mulder were set free soon, Dronkers was interviewed time and again by one of their top spycatchers Colonel Oreste Pinto. Pinto did not trust Dronkers at all. Eventually he discovered secret codes in the Dutch-English dictionary Dronkers brought with him. In the end he confessed being a member of the NSB, the Dutch nazi organization, as well as a spy for the German Abwehr. He was brought to trial in the Old Bailey before Justice Wrottesley on November 13, 1942. Dronkers was found guilty and condemned to death. He was hanged in Wandsworth Prison on December 31 next, 46 years old...
Model of Wandsworth prison gallows
Picture of a scale model of the Wandsworth gallows.
There is a 7 ft drop underneath the hatch.
Little is known about De Langen's life after the war. According to newspaper reports he was a peculiar man. I can hear you think, newspaper reports? What newspaper reports? Well, he seemed to have kept hundreds of mice in his house as well as a collection of old newspapers and rags. As a consequence of complaints by his neighbours the Municipality was about to clean out the house when a fire broke out. De Langen fell victim of this incident which according to newspaper De Telegraaf was possibly deliberately caused by himself. The date was May 19, 1993, Jan Bruno de Langen lived to be 72 years...
De Telegraaf, 21 mei 1993
"Mice man killed in fire"
De Telegraaf, May 21, 1993
As mentioned earlier Mulder was married and had two little daughters. He had a history of moving around in The Hague prior to his marriage. When he came from the Dutch East Indies on September 20, 1939 he settled in 6, Teunisbloemlaan. Less than 20 years later he moved to the address 1998 Melis Stokelaan. In the meantime he lived at another nineteen (!) addresses. In addition to all this moving around he also disappeared from The Hague for two periods viz. 6 weeks in 1946 and almost a year during 1950/51. Whereto I don't know. As a civil servant he seemed to live an unremarkable life. But on August 9, 1964 he made an end to his anonymous existence. The next day readers of the Algemeen Handelsblad saw the following headline.
"Man murders wife and two kids" preceded by "Perpetrator makes fatal jump"
Headlines in Algemeen Handelsblad, August 10, 1964
The complete article including its gory details reads as follows.

[quote] Yesterday afternoon 48 years old J.A. Mulder from The Hague murdered his wife (24) and two children with an ax. After doing this he wounded himself and subsequently jumped from a floor of the Roman Catholic institution for unwed mothers Maria Stella situated on the Scheveningseweg where the event took place. He fell down eight meters on a paved garden path in the backyard right in front of a police officer. Two hours later he died in the Zuidwal infirmary without having regained consciousness. Both a nurse and a female visitor have been seriously wounded. The couple was separated from bed and board.
On August 3 the perpetrator resigned from his job as a deputy clerk in the nursery education department of the Ministry of Education, Arts and Sciences.

Around 2 pm, it was visit time, the man, living in the Melis Stokelaan, came to visit his kids. His wife stayed in the Maria Stella institution ever since January, together with her two kids, a girl of 1½ years old and a girl of just over 2 months. Twice a week the man paid a visit. Yesterday afternoon that was also the case.

First he went to the basement, to the baby department. A the time there were about twenty babies in two rooms. In one of those rooms with 39 year old nurse Gerarda supervising, was mister Mulder’s youngest, 2½ months old Lucia.

Although she had a bleeding wound Mrs Van Werkhoven ran out of the room to warn the head of department. But she was unable to reach her on the phone. She went back to the baby room to help the child. She soon got assistance from two nurses. These nurses witnessed part of the drama and initially fled from the scene. One of the nurses took the baby from her cradle and went to the Nebo infirmary on the other side of the street. There the baby’s death was established.

In the meantime the reasonably calm perpetrator left the room to go to the second floor. His wife and their 1½ year old elder daughter Hedwig lived there in a room. He assaulted his wife with the ax immediately after he entered her room and hit her several times causing her almost instant death. Next he killed his elder daughter.

By now there was panic in the institution. Two visitors, 25 year old car mechanic H.A. Warnaars and the 27 year old carpenter H.A.M. Bouwmeester ran upstairs. Through a glass partition of Mrs. Mulder-Sauer’s room they saw the drama develop further. Mr. Warnaars went back to the adjacent room to grab a chair. To avoid the escape of Mr. Mulder, Mr. Bouwmeester kept the door of Mrs. Mulder’s room closed.

After Mr. Warnaar’s return Mr. Bouwmeester went down the stairs to call the police. Within minutes a patrol car with two officers was present. One of the officers went upstairs immediately, the second one called for assistance and subsequently went to the back of the institution.

When the officer upstairs entered Mrs. Mulder’s room, the culprit was squatting in the window. Mr. Warnaars planned to attack the man with the chair but he was wildly waving his ax. Instead Mr. Warnaars grabbed the severely wounded child to return her to safety. The doer, not hit by the chair, injured himself with the ax and jumped from the window. He landed eight metres down on the paved path in the backyard right in front of one of the officers. The man was transported immediately to the Zuidwal infirmary where he died two hours later without having regained consciousness.

Duty clothing
In the meantime the nurse and Mrs. Van Noppen, both assaulted by the killer with his ax, had been transported to the Nebo infirmary. Mrs. Van Noppen has been admitted there with a broken shoulder and in shock. The nurse, after having been treated, returned to Maria Stella. Although she was hit with the ax her duty clothing protected her against serious injury.

The drama took place within several minutes.

According to a later report by the police the sequence of events was slightly different: the perpetrator is supposed to have killed his wife and elder daughter first and afterwards his youngest daughter in the baby room.
The man married at a later age. However, the relationship between the partners was not good.

After his wife and two kids left the marital home on the Melis Stokelaan, the perpetrator repeatedly tried to make her return.

Although he was known in Maria Stella as a difficult man, Miss Van Werkhoven noticed no particulars when he paid the visit yesterday. When he entered she had said good day to him.

Mrs. Mulder’s parents, who live in Bad Kreuznach in Germany, have been alerted by the police. They arrived this morning in The Hague. [unquote]

The date was August 9, 1964. Mulder killed his family with an ax and himself by jumping from an 8 meters high window. Mulder has become 48 years old... 

I thought it was quite coincidental that three young men who seemingly fled occupied Holland to start a new future elsewhere, all died in such an unpleasant manner. It may be dead boring but I think I rather die in bed...

Rough Justice by Davis Tremaine
On September 5 last year I received an email from one David Tremain. He stumbled upon a post on this blog about my second cousin Jan Bruno de Langen. His interest in Jan was raised because he was writing a book about the presumed spy Dronkers. He was curious to know whether I possessed information about Jan's life after the war etc. In the months that followed I was able to provide answers to certain "Dutch questions" David had. Now his book has been published. Among others he writes extensively about the three men who sailed to England. On the inside cover David wonders whether Dronkers was really guilty? Or was he made an example of by the British authorities. And why wasn't he turned, as MI5 had done to many other enemy spies. He deals with all these questions based on National Archive files recently made public. I feel David wrote a very interesting book about a less well known, hitherto secret subject.
Jan Bruno de Langen ex Rough Justice
Picture of Jan Bruno de Langen from Rough Justice
The book can be ordered from publisher Amberley Publishing. The ISBN number is 9781445661582. It is also available as an ebook through, ISBN 9781445661599. Prices are quoted in UK Pounds and as you may know the rate of exchange against the dollar and most other currencies including the euro, was never so advantageous. So ...

For Dutch readers, in particular those from The Hague, who have this nagging idea somewhere in the back of their minds that more spectacular things happened in August 1964, the following newspaper page will serve. On Saturday August 8, one day prior to Mulder killing his wife and kids, there was the (in)famous Rolling Stone concert in the Kurhaus-theater in Scheveningen. Apparently the concert was so exciting that the audience wrecked the theater. Not a chair remained in place and the police had the place evacuated.
Algemeen Handelsblad, August 10, 1964
"Rolling Stone Concert ends in chaos"
"Police was afraid not to get out alive"
Both Mulder and the Stones appear on this page.
Algemeen Handelsblad, August 10, 1964

Sterven in bed is doodgewoon

For the English version of this story please click here.
Sterven in bed mag dan doodgewoon zijn, dat geldt niet voor iedereen. Het gaat in ieder geval niet op voor de drie mannen uit dit verhaal, een verhaal dat begint in het westen van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Maar laat ik eerst de personen om wie het hier gaat voorstellen. In alfabetische volgorde komen we tegen Johannes Marinus Dronkers (46), Jan Bruno de Langen (21) en John Alphonsus Mulder (26). Ik laat het verleden van deze mannen maar even voor wat het is omdat dit verhaal over hun toekomst gaat, of liever over hun laatste dag in dit aardse tranendal. Maar een paar personalia kan ik wel noemen.

Dronkers werd geboren in Nigtevegt (Utr.) op 6 April, 1896. Zijn vrouw was de in 1942 33 jaar oude Elise Antoinette Eleanora Seignette. Ze trouwden in Velsen (NH) op 10 juni 1926. Voor zover ik weet hadden ze geen kinderen. Na een tijdje verhuisden ze naar Oegstgeest en in 1932 naar Den Haag. Hun laatste adres daar was in de Valeriusstraat 55.

De Langen en ik hebben een paar dingen gemeen. We zijn alle twee in Den Haag geboren terwijl zijn grootouders mijn overgrootouders zijn. Ik ben dus zijn achterneef. Jan Bruno is geboren op 21 april 1921. Wij hebben samen zo'n 50 jaar op deze aardkloot doorgebracht zonder elkaar ooit te ontmoeten. Maar hij heeft tijdens de oorlog onze Koningin Wilhelmina ontmoet! Dat dan weer wel. Hij werd onderscheiden met het Bronzen Kruis omdat hij uit bezet Nederland wist te ontsnappen. In augustus 1944 kwam hij aan wal in Normandië als lid van de Prinses Irenebrigade en was hij betrokken bij de bevrijding van Nederland. Ondanks zijn waarschijnlijk heldhaftig gedrag bleef hij de rest van zijn leven vrijgezel.
Persoonsbewijs van Jan Bruno de Langen
Persoonsbewijs van Jan Bruno de Langen uitgegeven op 11 juli 1941
(Met vriendelijke toestemming van David Tremain)

Mulder bracht zijn jeugd door in Nederlands Oost-Indië. Hij is op 24 september 1915 geboren in Soerakarta op Java. Klaarblijkelijk was hij daar betrokken bij de krant Het Nieuws van den Dag voor Nederlandsch-Indië want in 1939 kwam hij naar Nederland als correspondent voor die krant in Den Haag. Later werd hij ambtenaar op het Ministerie Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen. Op z'n 47e hij trouwde hij op 11 juli 1962 met de 21-jarige Erika Hedwig Sauer. Ondanks haar Schevenings aandoende naam was zij afkomstig uit het Duitse Bad Kreuznach en daar geboren op 14 augustus 1940. Ze kregen twee dochters: Hedwig Elisabeth Lucia Maria (11 januari 1963) en Lucia Maria Christina Petra (18 mei 1964), beiden geboren in Den Haag..
Het Nieuws van den Dag voor Ned. Indië
Mulder's werkgever in 1939. De naam van de hoofdredacteur in 1934 is ook Mulder 
maar van een familierelatie is niets bekend.
Ook deze drie mannen hadden een paar zaken gemeen. Om te beginnen woonden ze op een bepaald moment allemaal in Den Haag. In het begin van de veertiger jaren werkten ze allemaal bij de PTT en op enig moment kregen ze gedrieën het idee om naar Engeland te ontsnappen, mogelijk om daar als militair dienst te nemen.
Ze waren niet de enigen die dat probeerden. Alles bijelkaar bereikten zo'n 1700 personen, waarvan 50 vrouwen, tijdens de oorlog de overkant van de Noordzee. Anderen reisden via Frankrijk en Spanje en ook nog via andere routes. Zij staan bekend onder de verzamelnaam Engelandvaarders.

De mannen hadden de beschikking over een motorbootje dat in de haven van Hellevoetsluis lag. Eigenlijk had ik geen idee waarom ze van daaruit wilden vertrekken. De enige reden die ik kon bedenken was dat de Duitsers daar wat minder aanwezig waren dan elders. Maar of dat opwoog tegen het nadeel van drie mannen, die herhaaldelijk het risico moesten nemen om daar naar toe te reizen om voorbereidingen te treffen... Maar er zijn ook verhalen dat de Duitsers redenen hadden om ze weinig in de weg te leggen. Mogelijk ging die passiviteit nog wel verder.
De drie verlieten Hellevoetsluis op 16 mei 1942 op weg naar Harwich, 125 mijl naar het westen. Twee dagen later werden ze opgemerkt door een trawler van de Britse Marine, HMT Corena. Na aankomst in Harwich werden ze overgedragen aan de geheime dienst aldaar.
HMT Corena
HMT Corena
Zoals het geval was bij alle Engelandvaarders, werden ze overgedragen aan de Nederlandse Geheime Dienst die daar opereerde onder verantwoordelijkheid van de Nederlandse regering in ballingschap. De Langen en Mulder werden weer spoedig vrijgelaten maar Dronkers werd steeds weer verhoord door kolonel Oreste Pinto, één van de topfiguren van de Geheime Dienst. Pinto had weinig vertrouwen in Dronkers. Na enige tijd ontdekte hij geheime codes in het Nederlands-Engelse woordenboek dat Dronkers bij zich had. Op 't laatst bekende hij lid te zijn van de NSB en zich te hebben laten overhalen om als spion voor de Duitse Abwehr, de geheime dienst, naar Engeland te gaan. Na maanden verhoord te zijn en een rechtzaak in de beroemde/beruchte Old Bailey, werd hij op 13 november 1942 schuldig bevonden en ter dood veroordeeld. Op 31 december 1942 werd hij opgehangen in de Londense Wandsworth gevangenis. Johannes was 46 jaar toen de grond onder zijn voeten wegviel...
Model of Wandsworth prison gallows
Schaalmodel van de galg in de Wandsworth gevangenis.
Onder het luik zit een gat van ruim 2 mtr.
Van het leven van mijn achterneef Jan De Langen van na de oorlog, weet ik heel weinig. In een krantenbericht staat dat hij een wat bijzondere man was. Dat bericht was naar aanleiding van een tragisch voorval. Het bleek dat hij verzamelaar was van lompen en oude kranten; daarnaast hield hij honderden muizen in zijn huis aan de Hollanderstraat in Den Haag. Het was dus niet zo verbazingwekkend dat de buren gingen klagen. Daarop besloot de Gemeente Den Haag om het huis te laten schoonmaken. Maar vlak voordat dat zou gebeuren, brak er brand uit in het huis en kwam Jan  om het leven. Het vermoeden bestaat dat de brand op 19 mei 1993 moedwillig was aangestoken. Jan was 72 jaar toen hij er een eind aan maakte...
De Telegraaf , 21 mei 1993
De Telegraaf, 21 mei 1993
Zoals hiervoor al gememoreerd was Mulder getrouwd en had hij twee dochtertjes. Verhuizen leek wel een hobby van hem te zijn. Toen hij op 20 september 1939 uit Indië in Den Haag arriveerde ging hij op het adres Teunisbloemlaan 6 wonen. Minder dan 20 jaar later verhuisde hij naar de Melis Stokelaan 1998 maar in de tussentijd woonde hij op nog 19 (!) adressen. In die hele periode verdween hij ook nog twee keer geheel uit zicht. Eerst voor 6 weken in 1946 en daarna gedurende bijna een jaar rond 1950/1951. Ik heb geen idee waar hij naar toe is geweest. Als ambtenaar leed hij een onopvallend leven. Maar op 9 augustus 1964 maakte hij een eind aan zijn anonieme bestaan. De lezers van het Algemeen Handelsblad konden de volgende dag kennis nemen van de deze krantenkop:

Algemeen Handelsblad, 10 augustus 1964
De pagina met complete artikel staat aan het eind van deze post weergegeven. Het komt er op neer dat zijn huwelijk niet zo goed ging, hij was al gescheiden van tafel en bed en zijn vrouw verbleef met haar kinderen in het Scheveningse Maria Stella, een instelling voor ongehuwde moeders. Een paar keer per week kreeg Erika daar bezoek van haar man John Mulder. Hij probeerde haar dan te overtuigen weer terug naar huis te komen. Maar op 9 augustus had hij kennelijk andere ideeën. Hij had een bijl meegenomen naar Scheveningen en daar aangekomen sloeg hij zijn jongste dochter dood en, op een hogere etage ook zijn vrouw en andere dochter. Toen hij daar in het nauw werd gedreven door een politieman, sprong hij uit het 8 meter hoge raam aan de gevolgen waarvan hij een paar dagen later overleed. Mulder was 48 jaar oud toen hij de sprong waagde...

Het is toch op z'n zachtst gezegd merkwaardig dat drie mannen, die in de oorlog gezamenlijk uit het bezette Nederland ontsnapten om elders een nieuw leven op te bouwen, alle drie op een zo geweldadige manier om het leven zijn gekomen. Het mag dan spectaculair zijn, laat mij dan maar doodgewoon sterven in bed...

Rough Justice by Davis Tremaine
Op 5 september van het vorig jaar kreeg ik een mailtje van ene David Tremain. Hij had op dit blog een post gevonden over mijn achterneef Jan Bruno de Langen. Zijn belangstelling voor hem werd gewekt omdat hij doende was een boek te schrijven over de veronderstelde spion Dronkers. Hij wilde graag weten of ik nog informatie over mijn achterneef had. Enfin, in de loop van het afgelopen jaar heb ik David geholpen om hier en daar wat vragen over "Nederlandse zaken" op te helderen, ook op het gebied van de genealogie. Het boek is inmiddels gepubliceerd en David schrijft uitgebreid over de drie Nederlanders die in mei 1942 de haven van Hellevoetsluis verlaten hebben. Hij heeft uitgebreid gebruik gemaakt van sinds kort openbare dossiers uit de Britse National Archives en daar een intrigerend boek over geschreven. Op de binnenflap stelt hij de vraag of Dronkers nu echt schuldig was of dat hij door de Britse autoriteiten tot voorbeeld is gemaakt in het door de oorlog verscheurde Groot Brittanië. MI5, de Britse geheime dienst, maakte er in die dagen een gewoonte van om gearresteerde Duitse spionnen te overtuigen om terug te gaan naar bezet gebied om daar voor de Britten te spioneren. Waarom is dat niet gebeurd in dit geval, zo vraagt David zich af. Kortom, een zeker ook voor Nederlandse lezers een bijzonder interessant boek.
Jan Bruno de Langen ex Rough Justice
Foto van Jan Bruno de Langen uit Rough Justice
Het boek kan besteld worden bij de uitgever Amberley Publishing, het ISBN nummer is 9781445661582. Het is ook beschikbaar als e-boek via, ISBN 9781445661599. De (gereduceerde) prijzen zijn in Engelse Ponden en nog nooit stond het Pond zo laag, dus...

In het bijzonder Haagse lezers hebben misschien nog ergens het vage idee dat er in augustus 1964 nog iets memorabels in Den Haag is gebeurd. En dat klopt! Op zaterdag 8 augustus was het roemruchte concert van de Rolling Stones in het Kurhaus in Scheveningen. Het publiek werd daar zo opgewonden van dat ze de zaal haast letterlijk hebben afgebroken en de politie het concert heeft moeten stoppen waarna ontruiming volgde. Op de krantenpagina hieronder is te zien dat John Mulder zij aan zij wordt genoemd met de Rolling Stones.
Algemeen Handelsblad, August 10, 1964
Uit: Algemeen Handelsblad, 10 augustus 1964

Sunday, September 25, 2016

Born in Batavia

This blog post is an extension of an earlier post published in December 2012. It is a collection of death notices of people born in the former Dutch East Indies mainly in the 20th century. The collection now consists of over 1,200 notices which include birth places.
Recently I ran into a number of city maps of Batavia, all published in the 1920's.  Combining the death notices of people born in Batavia and the city maps may enable family members to pinpoint the exact place where their relatives saw the first light of day.
I am not certain whether Weltevreden and Meester Cornelis were considered to be part of Batavia in those days. On the map it looks like a single urban area. Therefore, I included people born there as well.

On the above map (please click to enlarge) you see eight colored sections:

  1. North Batavia (black)
  2. Tanah Abang (orange)
  3. Tanah Abang north western part (blue)
  4. Molenvliet/Noordwijk (yellow)
  5. Batavia (red)
  6. Weltevreden (green)
  7. North Meester Cornelis (light blue)
  8. Meester Cornelis (red)
You will find all these sections below followed by many surnames of people born in Batavia, Weltevreden and Meester Cornelis.

I find it peculiar that a small text (printed on the top right hand corner) says that this map was published by the Japanese Department of Railways in Tokyo. Apparently already in those days (1920) the Japanese had a certain interest in the Dutch East Indies...

Section 1. North Batavia
Section 2. Tanah Abang
Section 3. Tanah Abang north western part
Source: Java Post
Section 4. Molenvliet/Noordwijk
Section 5. Batavia
Section 6. Weltevreden
Section 7. North Meester Cornelis
Section 8. Meester Cornelis
Birth place - Surname, Year of birth 
Batavia - Abram 1937 Batavia - Roovers 1939
Batavia - Balm 1927 Batavia - Roquas 1934
Batavia - Bamberg 1929 Batavia - Roso 1934 (1932)
Batavia - Baud 1941 Batavia - Roth 1912
Batavia - Baukema 1922 Batavia - Roumimper 1930
Batavia - Bieger 1938 Batavia - Ruchtie 1937
Batavia - Blaauw 1923 Batavia - Salm 1922 
Batavia - Blankert 1899 Batavia - Sänger 1924
Batavia - Blom 1928 Batavia - Sanggelorang 1973
Batavia - Bos 1934 Batavia - Schippers 1930
Batavia - Botellho 1947 Batavia - Schmutzer 1921 
Batavia - Broekhuizen 1935 Batavia - Schneider 1932 
Batavia - Bruineman 1919 Batavia - Schot 1930
Batavia - Campioni 1899  Batavia - Schrijn 1950
Batavia - Conté 1949 Batavia - Schröder 1933
Batavia - Cremer 1926 Batavia - Seerden 1938
Batavia - de Back 1934 Batavia - Simon 1925
Batavia - de Clercq Zubli 1932 Batavia - Simons 1924
Batavia - de Graaff 1922 Batavia - Slagter 1916
Batavia - de Groot 1949 Batavia - Slors 1937
Batavia - de Ruyter de Wildt 1935  Batavia - Smith 1922
Batavia - de Schrijver 1932 Batavia - Snijders 1920 [1]
Batavia - de Seriére 1938  Batavia - Soesman 1940 
Batavia - de Vogel 1921 [Wd] Batavia - Soute 1948
Batavia - de Vries 1939 [1]  Batavia - Sparenberg 1952
Batavia - de Vries 1940 [1] Batavia - Spiering 1934
Batavia - de Wit 1912 Batavia - Spronk 1923
Batavia - Deinum 1936 Batavia - Steevensz 1917
Batavia - Dirksen 1939 Batavia - Stokvis 1947
Batavia - Donse 1926 Batavia - Stoltenborgh 1921
Batavia - Duinker 1924  Batavia - Stolz 1934
Batavia - Elias 1920 Batavia - Taen 1924
Batavia - Emmink 1910 Batavia - Taen 1927
Batavia - Evers 1950 Batavia - Tan 1926 
Batavia - Feenstra 1952 Batavia - Tan 1938
Batavia - Feith 1923 [1] Batavia - ten Hoff 1942
Batavia - Fuchter 1913 Batavia - ter Haar 1917
Batavia - Gie 1928 Batavia - Twiss 1919
Batavia - Glastra van Loon 1926 Batavia - Ukkerman 1913 
Batavia - Greve 1928  Batavia - Utrecht 1940
Batavia - Guljé 1948 Batavia - van Boetzelaer ca 1913
Batavia - Haasse 1918  Batavia - van Buttingha Wichers 1931
Batavia - Haga 1927  Batavia - van Buuren 1949 
Batavia - Hageman 1933 Batavia - van den Assem 1934
Batavia - Halbertsma 1930  Batavia - van den Broeke 1919 
Batavia - Hall 1922 Batavia - van den Dool 1948 [1]
Batavia - Heijenbrok 1930 Batavia - van der Lee 1929
Batavia - Heijning 1932 Batavia - van Dongen 1934 [1] 
Batavia - Hidding 1932 Batavia - van Driem 1935
Batavia - Hinze 1907 [Wd] Batavia - van Driest 1916
Batavia - Hoeben 1941 Batavia - van Eek ca1894 
Batavia - Hoencamp 1938  Batavia - van Eldik 1923
Batavia - Hooij 1867   Batavia - van Geuns 1949
Batavia - Hoppenbrouwer 1947 Batavia - van Hasselt 1927
Batavia - Horst 1930  Batavia - van Hout 1939
Batavia - Huidekoper 1941  Batavia - van Joost 1934 
Batavia - Hulshoff 1923 Batavia - van Keeken 1917
Batavia - Jacobs 1921  Batavia - van Kessel 1932
Batavia - Jansen 1929  Batavia - van Lindonk 1934 
Batavia - Jap 1933 Batavia - van Linkhuyzen 1920
Batavia - Jekel 1933 Batavia - van Reijsen 1938
Batavia - Jonkman 1928 Batavia - van Rijn 1927
Batavia - Jonkman 1942 Batavia - van Santen 1926
Batavia - Kal 1909 Batavia - van Santen 1937
Batavia - Kater 1928  Batavia - van Velthuijsen 1936 
Batavia - Keller 1918 Batavia - Verdooren 1942
Batavia - Kersten 1925 Batavia - Vermeule 1939
Batavia - Keukenmeester 1916  Batavia - Vis 1937
Batavia - Kist 1933 Batavia - Visser 1920 
Batavia - Knegtmans 1915 Batavia - Vogel 1937
Batavia - Knol 1926  Batavia - Voorbeijtel Cannenburg 1919 
Batavia - Koek 1922 Batavia - Vreede 1924 
Batavia - Kroonenberg 1923 Batavia - Wallbrink 1926 
Batavia - Kuisch 1930 Batavia - Warnaar 1931 
Batavia - Kuyck 1927 Batavia - Wasch 1922
Batavia - Lentze 1934 Batavia - Wieringa 1925
Batavia - Levelt 1934 Batavia - Wijlacker 1927 
Batavia - Luyt 1922  Batavia - Wijnstok 1925
Batavia - Maas Geesteranus 1940 Batavia - Wolf 1921
Batavia - Mac Gillavry 1930 Batavia - Woutman 1918 
Batavia - Mac Gillavry 1938 Batavia - Zuur 1940
Batavia - Madsen 1928 Meester Cornelis - Brouwer 1925
Batavia - Maingay 1939  Meester Cornelis - de Vries 1925 
Batavia - Marmelstein 1946 Meester Cornelis - Heineman 1936
Batavia - Martèl 1924 Meester Cornelis - Hes 1919 
Batavia - Meerkamp van Embden 1923 Meester Cornelis - Jacobs 1929
Batavia - Meijer 1939 [1]  Meester Cornelis - Schey 1918 
Batavia - Meijer 1939 [2]  Meester Cornelis - van Arkel 1923 
Batavia - Menke 1922 Meester Cornelis - van Zegen 1899
Batavia - Mesman Schultz 1941  Weltevreden - Botman 1920 (1)
Batavia - Moorrees 1938 Weltevreden - Carbaat 1922
Batavia - Mulder 1929 Weltevreden - de Meester 1927
Batavia - Muller 1936 Weltevreden - Klein 1916 
Batavia - Mutter 1940 Weltevreden - Koomans 1920
Batavia - Naumann 1924 Weltevreden - Lensvelt 1929
Batavia - Nettekoven 1957 Weltevreden - Maas 1912 
Batavia - Neumann 1919 Weltevreden - Maas 1918 
Batavia - Nooteboom 1934 Weltevreden - Maas 1920 
Batavia - Patoir 1947 Weltevreden - Roozen 1920 
Batavia - Paulus 1949 Weltevreden - Smit 1922
Batavia - Prins 1918 Weltevreden - Spaan 1915
Batavia - Quelle 1942 Weltevreden - Ukkerman 1916
Batavia - Razoux Schultz 1930 Weltevreden - van Buttingha Wichers 1929 
Batavia - Reuter 1939 Weltevreden - van Daalen 1918 
Batavia - Rhemrev 1929 Weltevreden - van Zuylen 1928
Batavia - Richel 1938  Weltevreden - Wijnberg 1928 
Batavia - Rissik 1927

In case you are interested to receive a particular copy death notice, please send me an email. My address is patmiebies at gmail dot com. Inserting a comment underneath this post is another possiblility. Any other remark about this blog post is welcome as well!

Apart from this post about Batavia, there is another one about Semarang. Please click here to see it. to see it.

Monday, September 5, 2016

The geographical pedigree chart

Voor de Nederlandse versie van dit blog svp hier klikken.
In March this year blogger J. Paul Hawthorne published a very colorful family tree pedigree chart showing only states of birth. It was an almost instant success. Eventually it went viral on Twitter and now the hashtag #MyColorfulAncestry is used by many. If not anything else the chart gives you a nice insight in family migration patterns. Almost immediately the plagiarist in me emerged :) Although Paul designed his spreadsheet for five generations, one can easily adapt it to six. I also put in birth places rather than states. In the Dutch genealogical context mentioning a state is not very significant. In the heading I mentioned what I call the generation length. My definition of that term is the period of time in years between the earliest known birth (or baptism) and the latest year of death within one generation. Now I am trying to figure out what to do with it...
A few days ago Dutch blogger Peter Fasol made a similar chart inducing Dutch bloggers to do the same. So below I am presenting my pedigree chart and the one of my wife.

Pedigree chart of 
Peter Miebies

Pedigree chart of
Adriana Orie

Who's next?

De geografische kwartierstaat

For the English version of this post please see here.
Een maand of wat geleden zette de Californische blogger J. Paul Hawthorne een soort geografische kwartierstaat op zijn blog. Het werd meteen een succes. Veel mensen copiëerden het idee en maakten er ook eentje. Op Twitter zijn ze te vinden onder de hashtag #MyColorfulAncestry.
Misschien een kleine uitleg waar we het hier over hebben. Wat Paul heeft gedaan is de geboortestaten (in de V.S.) van hemzelf en zijn voorouders invullen in een spreadsheet. Op die manier krijg je een aardige indruk van de migratiepatronen van je voorouders. Paul heeft zijn schema gemaakt voor vijf generaties. Een paar dagen terug heeft Peter Fasol ook een dergelijk kaartje gemaakt om zo de bal hier in Nederland aan het rollen te krijgen. Nou, wat mij betreft is dat gelukt, die van mij en mijn betere wederhelft zijn ook klaar. In navolging van Peter heeft deze Peter eveneens het spreadsheet uitgebreid tot zes generaties en noem ik (ook) plaatsnamen i.p.v. provincies. In de kop heb ik de z.g. generatielengte toegevoegd. Dat begrip definieer ik als de tijdspanne vanaf het eerst bekende geboorte-/doopjaar t/m het laatst bekende jaar van overlijden binnen één generatie. Op zich voegt dit gegeven weinig kennis toe maar ik vind het leuk om het op te zoeken en het te noteren.

Geografische kwartierstaat van 
Peter Miebies

Geografische kwartierstaat van
Adriana Orie

Wie volgt?

Thursday, July 28, 2016

Luchtvracht / Air cargo

Genealogie Hoed
For the text of this post in English please see after the Dutch text.
Als je zo ongeveer je hele werkzame leven in het vrachtvervoer hebt doorgebracht, en het overgrote deel daarvan in de luchtvracht, en je bladert in een nog niet eens zo heel erg oude uitgave van Gens Nostra, dat toen nog een mooie bronnenpublicatie was, en je stuit daar op een verhaal van iemand die een biljart vanuit een vliegtuig boven Urk wil droppen, ja, dan is mijn aandacht wel getrokken.
Gens Nostra, voor de niet-genealogen onder u, is het al sinds 1946 verschijnende periodiek van de Nederlandse Genealogische Vereniging. Daarin verscheen in 2004 een genealogie van het geslacht Hoet/Hoed uit Schoorl. In de inleiding wordt de bovengenoemde stunt al vermeld met de mededeling dat hiermee landelijke bekendheid werd verworven. Een eindje verder wordt nog het aantal toeschouwers genoemd: 3400! Niet mis maar het vreemde is dat er in de landelijke pers geen woord aan vuil wordt gemaakt. Gelukkig is daar de Alkmaarsche Courant. Daarin verschijnt op 30 november 1931 een advertentie waarin het spektakel wordt aangekondigd.

Biljart door de lucht
Alkmaarsche Courant 30-11-1931
"En daar er op Woensdag 9 Dec. twee Excelsior-Biljarten geplaatst moeten worden op het eiland Urk, in het bekende "Hotel Woudenberg", zoo zullen deze per vliegtuig door de lucht vervoerd worden."

Ook in die tijd vervoerde de KLM al vracht aan boord van passagiersvliegtuigen maar van deze aankondiging zullen ze op Schiphol toch wel opgekeken hebben. Niet omdat er naar Urk gevlogen moest worden, dat gebeurde wel meer (zie hierna) maar omdat het aan boord krijgen van een biljart van 1,15 x 2,30 mtr fysiek welhaast onmogelijk was. De deur van bv een Fokker F.VIIa was weliswaar ongeveer 1,50 mtr hoog en 80 cm breed maar je moet dan ook nog de draai naar binnen kunnen maken. En dat twee keer! Om van het tijdens de vlucht naar buiten werken nog maar niet te spreken. Daar schijnt directeur Plesman een stokje voor gestoken te hebben. Kort daarvoor was de K.L.M. Fokker F-VIIb-3m [Ooievaar] bij de start te Bangkok verongelukt. Dat kan ook een rol gespeeld hebben bij het afzien van deze stunt.

Fokker F.VIIa te Urk
Nieuwe Tilburgsche Courant 14-2-1929
De PH-ADX was een Fokker F.VIIa
Mijnheer Jan Hoed (Schoorl, 5-5-1879), de eigenaar van de biljartfabriek, wist al wel wat marketing was! Na die eerste advertentie van 30 november plaatst hij er nog eentje op 7 december. Daarin grijpt hij terug op de eerdere advertentie en laat hij weten hoe laat de bus a.s. woensdag [9 december] naar Schiphol vertrekt. Ook gaat er nog eentje naar Enkhuizen voor de bangerikken die per boot, de Insula, naar Urk willen reizen.

Insula in de haven van Urk
De Insula in de haven van Urk
En passant nodigt hij een kleurrijk gezelschap uit om de reis mee te maken. De Nederlandsche Marine, het Polygoon journaal, de heeren van de dagbladpers, alle Bierbrouwerijen en het bestuur van de Koffiehuishouders. Daarnaast nog wat voorzitters uit de omgeving en degenen die al een biljart besteld hebben plus een paar echte biljarters (waarmee een stootje gemaakt kon worden) en een piano met pianist. "Voorts zullen er twee stukken [miniatuur biljarts] per parachute naar beneden geworpen worden." Voor het uit het water halen daarvan wordt een prijs uitgeloofd. Kort en goed, het wordt een heel circus.

Het is niet onmogelijk dat het bij jongere lezers niet zo bekend meer is maar Urk was, voor het ontstaan van de Noordoostpolder, een eiland. Behoudens een enkele zak post moest alle aan- en afvoer van goederen en passagiers dus wel per boot.
Eiland Urk
Urk voor de inpoldering
Op 9 december verschijnt een door "onze verslaggever" doorgebeld verslag van wat zich die dag bij Urk heeft afgespeeld. Het verslag mag gerust een advertorial worden genoemd. De kwaliteit van het Excelsior biljart blijft niet onvermeld evenmin als het feit dat de biljarts "uitsluitend van eerste-klas materiaal door hoogstbekwame vaklieden worden vervaardigd". De dag er na, de verslaggever is kennelijk teruggekeerd van zijn uitje naar Urk, verschijnt er een uitgebreider verslag over wel drie kolommen! Er wordt o.a. gemeld dat het K.L.M.-vliegtuig, de PH-ADH, ronkende om 20 voor 12 boven Urk verscheen om verschillende stukken in zee te laten vallen. Uit eerdere berichten weten we dat het om één (of twee?) op schaal vervaardigd(e) biljart(s) ging, biljartkeus ["queus"] en -ballen, Je zal ze maar op je hoofd krijgen. Hoed had geldprijzen uitgeloofd voor diegenen die deze zaken aan land brachten. Ene Reijer Pos [dat moet waarschijnlijk Post zijn] viste met zijn zoontje het biljart uit het water. Daarmee verdiende hij f 25 en dat kwam goed uit want, zoals de verslaggever fijntjes vermeld, hij was een van de armste vissers.

Reijer Pos(t) met zoon en biljart in de haven van Urk 9-12-1931
Reijer Pos(t) met zoon en miniatuur-biljart
Urk - 9 december 1931
Foto beschikbaar gesteld door de eigenaresse van Café De Werf te Egmond aan Zee
Na aankomst van de Insula worden de beide biljarts en de piano onder gejuich van de bevolking naar Hotel Woudenberg gebracht. Daar wordt de lunch genuttigd en krijgt mevr. Woudenberg een uit zee opgepikt bloemstuk aangeboden. Zullen wel waterlelies geweest zijn.

Hotel Woudenberg te Urk
Hotel Woudenberg te Urk, telefoon 21
Update 17 sept. 2016: Op bezoek bij de in Emmeloord woonachtige Willem B. en zijn vrouw, deed Willem het voorstel een ritje naar Urk te maken. Die kans mocht ik natuurlijk niet laten lopen, al was het alleen maar om te zien of er nog iets van Hotel Woudenberg te zien was. En ja hoor, dat was er! De waarheid gebiedt te zeggen dat het nog wel herkenbaar was (zie de dakgevel) maar dat het geheel er nou niet op vooruit gegaan is. Jammer.

Grand café Het haventje van Urk
Het voormalige hotel Woudenberg op 13-9-2016
Nadat diverse sprekers zich uitgeput hebben in complimenten en zelfs een testimonial ten beste is gegeven [het recent geplaatste "uitstekende Excelsior-biljart in Limmen"], gaat de verslaggever terug naar de haven om de boot van 1.45 uur te halen. Onderweg noteert hij nog dat Urkers "vriendelijke menschen zijn, die nog niet iederen vreemdeling, zooals in Marken, als een winstobject beschouwen". Die kunnen de Markense abonnees van de Alkmaarsche Courant ook weer in hun zak steken.

Het vliegtuig was inmiddels weer teruggevlogen naar Alkmaar om daar ook nog een paar bloemstukken uit te werpen. Eén ervan was bestemd voor B en W van Alkmaar met de mededeling dat de heer Hoed het uit zee opgeviste miniatuur-biljart ter beschikking van een Alkmaars crisiscomité zou stellen om er een verloting mee te organiseren. Een ander bloemstuk was bestemd voor de moeder van de heer Hoed, mevr. Maartje Hoed-Bruijn. Zij kon wel een opkikkertje gebruiken. Op 31 oktober 1931, dus ruim een maand voor het "Urker spektakel", had haar man Cornelis Hoed de hand aan zichzelf geslagen. Maar de bloemen hebben niet mogen baten want een paar weken later, op 29 december komt zij als gevolg 'van verdriet en eenzaamheid' te overlijden.

Nadat op 10 december het grote verhaal over drie kolommen in de krant is verschenen, plaatst Hoed op vrijdag 11 december de volgende advertentie.

Gratis vervoer
Alkmaarsche Courant 11-12-1931
Daarin wordt gesproken over twee stukken die niet uit het vliegtuig zijn geworpen. Wat hier met 'stukken' wordt bedoeld is niet duidelijk maar ze worden de andere dag wel om 2 uur van de Waagtoren geworpen. Een dag later blijkt dat Hoed van plan was bloemstukken naar beneden te gooien maar:

Verbod burgemeester
Alkmaarsche Courant 12-12-1931
Op zaterdag 12 december vestigt Hoed voor de laatste maal de aandacht op 'Urk'. Hij publiceert de winnaars van de biljartmatch in Hotel Woudenberg, zij kunnen hun prijs bij de fabriek op komen halen.

Uitslag biljartwedstrijd te Urk
Alkmaarsche Courant 12-12-1931
En zo komt er een eind aan Hoed's promotionele aktiviteiten. Niet ontkend kan worden dat hij lokaal voor een hoop reuring en naamsbekendheid heeft gezorgd. In het artikel in Gens Nostra wordt nog gemeld dat een van de kleine biljarts later is teruggevonden bij Café van de Werf in Egmond aan Zee. Bedoeld wordt waarschijnlijk Café de Werf en dat bestaat nog steeds. Op de site van het café ontwaar ik een foto met iets dat wel sterk op een miniatuur-biljart lijkt. Genoeg reden om het café met een bezoek te vereren.
Bij binnenkomst is al meteen duidelijk dat we op de goede plaats zijn. Het miniatuur heeft een ereplaats naast het "echte" biljart.

Café De Werf - Egmond aan Zee

Over de identiteit bestaat geen twijfel, het bordje op het biljart liegt niet. Het is de echte, zo echt als maar zijn kan!

J. Hoed, Alkmaar
Biljartfabriek Excelsior
De eigenaresse van Café De Werf is goed op de hoogte van het verhaal achter dit biljart. Zij heeft het miniatuur indertijd gekregen van een klant. Ook heeft ze nog een foto die op 9 december 1931 gemaakt is van het aan land brengen in Urk. Ik mag er een kopie van maken en krijg ruim de gelegenheid voor het maken van wat foto's. Dit jaar is het biljart 85 jaar oud. Toch mooi dat het er nog is en dat we het gevonden hebben. Bij De Werf zorgen ze er goed voor!

Tot slot nog iets over de KLM-machine die op 9 december boven Urk wat zaken naar beneden heeft gegooid. In de Alkmaarsche Courant staat dat dit de PH-ADH is geweest. In het artikel in Gens Nostra is sprake van de H-NACC. Die laatste registratie hoort bij een Fokker F.VII. Maar die Fokker is na een ongeval in België al op 20 juli 1926 uit het luchtvaartregister uitgeschreven. Die kan het dus niet geweest zijn. De PH-ADH dan? Die heeft nooit bestaan. Volgens Herman Dekker, kenner van onze luchtvaartregisters, is de H mogelijk verward met de N. De PH-ADN is eveneens een Fokker F.VII. Dus daar houden we het dan maar op. In ieder geval kan vastgesteld worden dat biljartfabrikant Jan Hoed voor een aardige stunt heeft gezorgd.

The aircraft that probably dropped the pool tables over Urk
on Dec. 9, 1931
Air cargo
Having spent practically all my professional life in cargo transportation, and the major part thereof in air cargo, I ran into an article about someone claiming that he was going to drop a kind of pool table from an aircraft into the sea. In 1931. Can you imagine? To say my curiosity was raised, is an understatement.
The article, published in a 2004 genealogy magazine, suggested that there was national attention for this event. So I decided to see what I could find out about this air show.
Searching the newspaper database of the Royal Library returned no hits. Strange! Finally I found a local newspaper from Alkmaar. There is an ad there announcing the event on Nov. 30, 1931.
To cut a long story short, a manufacturer of pool tables sold two of them to a hotel in Urk. Urk at the time was an island in the former Zuiderzee (now: IJsselmeer).  In the ad it says that two pool tables will have to be delivered to the hotel by air.

Already in those day it was not unusual for national carrier KLM to carry cargo on board of their passenger aircraft. Still, the cargo and loading staff at Schiphol airport will have read this with some disbelief. Not because of the projected flight to Urk, that was done before, but because loading a pool table on board of for instance a Fokker F.VIIa was virtually impossible because of its (passenger) door dimensions. And in the ad it said that two tables had to be carried! Getting these tables on board is one thing but to unload them in mid air, using a parachute?, was going to be next to impossible.
CEO Plesman of KLM seems to have personally stopped this project. 

However, Jan Hoed, the owner of the Excelsior pool table factory, knew the power of marketing. After the first ad he had another one published in the December 7 newspaper. There he publishes the bus schedule to Schiphol airport and for the faint hearted there is also a boat to Urk, the MV Insula.

Scheduled services Urk-Enkhuizen v.v. by the MV Insula
To avoid the remote possibility that his journey to Urk will go by unnoticed, he invites the Royal Navy, the national news, the ‘gentlemen of the press’, brewery managers and all those who have recently bought a pool table.

He also announces that two pool tables will be dropped from the aircraft by parachute.  For those being so lucky to salvage a table there is some price money to be won. By now it is known that miniature tables will be parachuted…

On December 9 “our reporter” dials the story in of what happened off the coast of and in Urk. His report is an advertorial avant la lettre. Among others he mentions the superior quality of the pool tables as well as that only first class material is used by highly qualified professionals. The day after his return from Urk his newspaper publishes an account over three columns of how the KLM-aircraft with registration PH-ADH dropped the two tables as well as pool cues and billiard balls. In those days the latter were still made of ivory so they must have caused quite a splash, if not worse!
One of the pool tables was pulled out of the water by one Reijer Post “one of the poorest fisherman on the island”. So much for privacy.

The miniature pool table is brought ashore
After some festivities in hotel Woudenberg the reporter returns by boat to Enkhuizen. On his way to the boat he observes that Urk people are very friendly. Also they do not regard strangers to be profit objects “like the people of the island Marken do”. I’m sure his subscribers there will appreciate this remark.

In the meantime the aircraft returned to the city of Alkmaar dropping flowers for the city council. There was also a note attached to the flowers mentioning that Mr. Hoed donated one of the miniature tables to an Alkmaar crisis committee. They should organize a sweepstake and use the table as a prize.
There were also flowers for Mrs. Maartje Hoed-Bruijn, the manufacturer’s mother. She could use some support as one month earlier she lost her husband who killed himself. Apparently the flowers did not serve their purpose. A few weeks later Mrs. Hoed passed away “due to grief and loneliness”.

On December 11 an ad in the paper tells us that that flowers will be thrown from the Waagtower in Alkmaar. There is a 10 guilder reward for anyone bringing these flowers to a particular address. However, the City Council disapproves of this idea and the citizens of Alkmaar are deprived of this show.

After publishing the results of the pool match held in Urk, Hoed’s promotional activities come to an end. Without any doubt everyone in his part of the world is now aware of the Excelsior brand. It is unknown whether this project also meant a boost for the Excelsior sales figures.
The genealogy magazine in which this story was published, also mentioned that one of the miniature pool tables was on display in a pub in Dutch Egmond-on-Sea. Since I live less than 10 kilometers from that place, I paid a visit to this pub.

When entering the pub it is clear that I came to the right place. The miniature pool table has a prominent place next to the "real" table. The owners are very much aware of the story related to the now 85 years old miniature. 

Interior of Café De Werf in Egmond-on-Sea
The miniature is on the table against the wall
Source: website De Werf
Finally a few remarks about the KLM aircraft that supposedly flew over the island of Urk. The local newspaper mentions PH-ADH as its registration. The genealogy periodical says it was the H-NACC. To start with the latter, the Fokker F.VII aircraft with that identification already crashed beyond repair north of Brussels on July 20, 1926. And registration ADH was never issued in The Netherlands. The journalist probably misread it, it may have been the PH-ADN, also a Fokker F.VII.

Crash archive Herman Dekker
The remnants of the H-NACC near Brussels on July 20,1926
Source: Crash archive Herman Dekker
Probably this Fokker F.VII was involved in the
dropping of the pool table near Urk on Dec. 9, 1931
Source: fotocollectie KNVvL, afd. Luchtvaartkennis
Anyway, you will agree with me that pool table manufacturer Mr. Jan Hoed has been successful in attracting a lot of attention to his product.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...